Historia Karate

CO TO JEST KARATE:

Karate cieszy się aktualnie szeroką popularnością na całym świecie. Często spotykamy je w książkach, filmach i w telewizji. Niewielu jest ludzi, którzy nie widzieli pokazu łamania cegieł lub desek, przy pomocy pięści, bądź jednego tylo mężczyzny, pokonującego gołymi rękami czeredę uzbrojonych przeciwników. Karate jednak jest czymś więcej. Rozwinięte, przeszło tysiąc lat temu jako forma walki bez użycia broni, ale z zastosowaniem naturalnych dla człowieka środków walki, tj. pięści, łokci, kolan, stóp i głowy stało się szkołą hartowania charakterów, sposobem na doskonalenie cech psychicznych poprzez rygorystyczny trening cielesny. Droga ta umożliwia osiągnięcie jedności ducha i ciała. Jeśli brzmi to zbyt abstrakcyjnie, posłużmy się bardziej obiegowymi określeniami. Oprócz wzmocnienia ciała i poprawienia szybkości, siły i koordynacji, karate zwiększa czujność i samoświadomość. Uczy także zaufania – nie zarozumiałości, czy zuchwałości – ale głębokiego zaufania we własne siły, we własne zdolności postępowania wobec otaczającego nas świata. A z ufnością przychodzi opanowanie i poczucie wewnętrznego spokoju. To właśnie jest prawdziwe karate, karate które można praktykować przez długie lata, nawet, kiedy nie jest się już zdolnym do łamania cegieł. Wszystko jednak musi mieć swój początek, początek wielkich rzeczy nie da się dokonać w ciągu kilku dni. W karate początkiem są formy fizyczne – uderzenia pięścią, kopnięcia i bloki, nauka przyjmowania określonych pozycji i poruszania się w nich, obroty ciała, wyskoki, uniki etc. Istnieją również techniki, które umożliwiają biegłemu karateka wykonanie, zdawałoby się niemożliwych wprost wyczynów. wyczynów zaawansowanej formie karate łączy energię fizyczną z doświadczeniami psychologicznymi, w coś co odczuwane jest przez większość mistrzów jako potężna siła napędowa. Podczas gdy siła zewnętrzna jest naturalną konsekwencją intensywnego treningu, niesamowite demonstracje tamashiwari są raczej rezultatem siły wewnętrznej – skutkiem szkolenia opartego o współczesną wiedzę oraz efektem zastosowania metod wypracowanych setki lat temu w dalekowschodnich klasztorach.

HISTORIA KARATE:

Funkcjonuje obecnie przekonanie, iż karate jest czysto japońską sztuką walki, podobnie jak sumo czy kendo. Tymczasem źródła historyczne wskazują, iż kolebką karate są Chiny, a nawet jeszcze wcześniej Indie-jeśli nie brać pod uwagę faktu-iż metody pokrewne karate znano już w starożytnej Grecji (pankration). Droga jaką przebyło karate, nim trafiło do Japonii jest długa i liczy wiele wieków. Przyjrzyjmy się jej pokrótce.

W 520 r. n.e. Hinduski mnich Bodhidarma przybywa pieszo z Indii do Chin, by nauczać tam Buddyzmu Zen. Studiując techniki ataku zwierząt i owadów oraz siły natury Bodhidarma łączy je ze specjalnymi technikami oddychania i tworzy podstawy pod legendarny system walki bez broni i koncentracji psychicznej. Buduje świątynię Shaolin w prowincji Honan, gdzie udziela mnichom swych nauk.

Pomostem, którym karate przedostaje się z Chin do Japonii jest Okinawa. Druga ważna data w historii karate to rok 1609, kiedy to japoński ród Satsuma, po porażce porażce rodem Tokugawa, kieruje się w stronę archipelagu Ryukyu, wyprawiając militarną ekspedycję na Okinawę. Okupacja wysp trwa ponad 250 lat. Zakaz posiadania wszelkiej broni prowokuje tubylców do studiów walki wręcz. W zupełnej tajemnicy, najczęściej nocą mieszkańcy Ryukyu - korzystając z doświadczeń chińskich – ćwiczą Okinawa-te – metodę walki połączoną z różnych styli Chuan-Fa i Tode. Jednym z mistrzów okinawskich jest Gichin Funakoshi, który demonstruje swą sztukę w Budokuden w Kioto, w 1915 roku. To trzecia ważna data w historii karate. Funakoshi zwany ojcem karate pozostaje w Japonii na stałe, wywierając ogromny wpływ na japońskie Budo. Wprowadza ostatecznie do użycia termin „karate” - (np. pusta ręka), sama zaś sztuka wchodzi obok judo,kendo i aikido w skład japońskiego systemu walki – Budo.

HISTORIA KYOKUSHINKAI:

„Kyoku" tłumaczy się jako„ostateczny", „zasadniczy" albo „podstawowy"; „shin" - „prawda" bądź„rzeczywistość", zaś „kai" to po japońsku „stowarzyszenie",„przyłączenie" lub „wziąć udział". Zatem Kyokushinkai oznacza dążenie do poznania prawdy.

Historia kyokushinkai „Ekstremum Prawdy” jest w dużej mierze historią życia jego twórcy Masutatsu Oyamy. Przyszedł on na świat w 1923 roku niedaleko Seulu w Korei Południowej. Jako uczeń szkoły podstawowej zaczął naukę chińskiego stylu Kempo. W 1936 roku zdobył czarny pas. W wieku 13 lat osiedlił się na stałe w Japonii. Naukę w szkole lotniczej Yamanashi połączył z treningami karate pod kierunkiem Funakoshi. Jako 17 – letni student uniwersytetu w Takushoku zdobył 2 Dan w karate. W roku 1946 Oyama rozpoczął naukę na Wydziale Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Waseda. Aby pogłębić swą wiedzę o starych zwyczajach samurajskich kontaktował się z dwoma słynnymi japońskimi pisarzami: E. Yoshikawą i S. Czaką. W 1947 roku został mistrzem Japoni w pierwszych powojennych mistrzostwach karate. W rok później zdecydował się poświęcić swe życie karate i rozpoczął długi 18- miesięczny trening w górach, by doprowadzić do perfekcji swą technikę. Po powrocie Oyama – jako jedyny w historii karateka – zdecydował się na walkę z bykiem. W 1952 roku wyjechał do USA, gdzie przez 11 miesięcy prowadził szkolenia i pokazy. W 1954 roku Oyama otwarł pierwsze Dojo, a dziewięć lat później zakłada Międzynarodową Organizację Karate Kyokushinkai z centralnym Dojo Honbu w Tokio. Rok później były premier Japonii E. Sato otrzymał tytuł Kaicho (prezydenta), a Oyama został Kancho (dyrektorem).

W 1974 roku Kancho Oyama otrzymał 9 Dan, a rok później odbyły się pierwsze Otwarte Mistrzostwa Organizacji Kyokushinkai, w których zwyciężył E. Sato. Aktualnie Międzynarodowa Organizacja Kyokushin jest najbardziej dynamiczną i liczną organizacją na świecie. Posiada blisko 1100 oddziałów w ponad 120 krajach, zrzeszając ok. 2 mln członków. W jej zarządzie zasiadają m.in. M. Mori i T. Miki – byli premierzy Japonii, król Hiszpanii Juan Carlos. Masutatsu Oyama, jako twórca i założyciel nowoczesnego kierunku, posiadał najwyższy stopień wtajemniczenia – 10 Dan. Był autorem fundamentalnych publikacji książkowych na temat karate. Jego wyczyny są wprost fantastyczne. Walczył on m.in. przez 3 dni non stop ze 100 przeciwnikami, pokonał 50 byków. W czasie trwania swojej błyskotliwej kariery zyskał przydomek „ ostatniego samuraja”. Masutatsu Oyama zmarł 26 kwietnia 1994 roku.

Designed by  Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.  
Copyright © 2012-2015